© 2009 Nieland-
Vakantie Morvan augustus 2009
Meer foto’s van de vakantie:
De dag is begonnen in de Morvan
Het riviertje de Yonne in het ochtendlicht
16 sluisjes achter elkaar
Lac du Panneciere
De Charollais-
Wandelen tussen de heggen en houtwallen
Ayla en Ditte bij “hun”riviertje
Weer een mooi uitzichtje
Vanuit Ditte’s perspectief
De tenthuisjes op de camping, in de rechtse sliepen wij
Straatje in Vézelay
Het uitzicht vanuit ons huisje
Donkere luchten, dit hebben we gelukkig maar 1 x gezien
Dit Charollais-
Heel oud Keltisch-
Ditte en Ayla in hun element op “Sur Yonne”
Klik hier voor nog meer “honden”-
Op 22 augustus vertrokken wij richting de Morvan in Bourgondië, Frankrijk om daar onze vakantie te vieren.
We hadden eigenlijk het plan om op vakantie te gaan al laten varen, want we waren nog steeds op Ayla haar loopsheid aan het wachten. Dus op het allerlaatste moment, hadden op internet naar en leuk vakantieverblijf gezocht voor ons en onze honden. Drie jaar geleden waren we in de Pyreneeën terecht gekomen in een zgn. kampeerbungalow, nadat we met onze tent waren weggeregend uit de Dordogne.
Die kampeerbungalow was ons heel goed bevallen en het is een soort compromis tussen een tent en een huisje. We vonden een website van een camping in de Morvan die ook twee van die kampeerhuisjes verhuurden, én die nog vrij waren!
Dus vol goeie zin, met de auto volgeladen vertrokken we om 7 uur al richting Frankrijk. De honden hadden er zin in, vooral Ayla, die al de hele vrijdag in de open auto lag terwijl ik aan het inpakken was!
De rit zou ruim 7 uur duren, maar was goed te doen. Halverwege zijn we even gestopt
om wat te eten en de benen (pootjes) te strekken. Om iets over drieën kwamen we
aan op Camping-
De Nederlandse eigenaren, Peter en Annemieke, die de camping pas in februari jl.
gekocht hadden, wezen onze kampeerbungalow aan en leidden ons rond over hun terrein.
Op het kampeerterrein moesten Ayla en Ditte natuurlijk aan de lijn, maar op het grote
veld bij de rivier mochten ze loslopen. Dat vonden ze wel wat! En een privé-
De kampeerbungalow was precies als drie jaar geleden in de Pyreneeën, er zat een
bed in, en het had een klein keukentje. Warm water en sanitair was er niet, dus voor
de afwas en de douche en wc moesten we naar het gebouw toe wat ietsje verder lag.
Daar was ook het restaurant en de bibliotheek met wandelkaarten waar we onze wandelingen
uitstippelden. Alles gelegen in een oude stal, erg idyllisch allemaal.
De eerste dag hebben we uitgepakt en uitgerust. Even een stukje op het terrein met de honden gelopen en gezwommen, en verder niets. Op zondag, de tweede dag, gingen we wandelen, langs het Kanaal van Nivernais. Dit is een 174 km lang kanaal dat de Seine en Loire met de Yonne verbind. Het stuk wat wij liepen was iets minder dan 16 km lang en liep dwars door het bos. Er was alleen een wandelpad, en verder niets. Maar op de terugweg dachten we een alternatieve route te pakken, alleen pakte dat wat minder goed uit (dwars door het water en de bramenstruiken). Wel heel erg mooi, en we zijn niemand tegen gekomen. ‘s Avonds hebben we gegeten bij het restaurant op de camping, waar de campingeigenaren voor ons en de andere gasten gekookt hadden.
De volgende dag, op maandag, hebben we de omgeving een beetje verkend, boodschappen gedaan in het nabijgelegen Corbigny, en ‘s avonds lekker voor het huisje gebarbecued.
Op Dinsdag hebben we weer gewandeld, deze keer ook langs het kanaal van Nivernais, maar dan beneden langs de verharde weg. Dit was een hele aparte wandeling langs 16 sluisjes. Deze worden afzonderlijk met de hand open en dicht gedaan. ‘s Avonds hebben we weer gegeten op de camping, weer aan de gezellige lange tafel.
De volgende dag, woensdag, hebben we gezwommen in het Lac de Panneciere, een heel groot stuwmeer. De honden vonden het geweldig, het zat er ook vol met vis, namelijk de speciale Panneciere Karper, die we gelukkig niet hebben ontmoet!
‘s Avonds weer lekker gegeten, deze keer echt campingvoedsel voor de tent; ravioli!
Op donderdag zijn we naar de Keltische opgravingen op de Mont Beuvray geweest. In 52 v C. leefden er zo’n 20.000 Galliërs op deze berg, toen Bibracte genoemd.
Het was erg mooi en interessant om te zien, en de honden mochten (weer) overal komen. Het is in Frankrijk allemaal zo makkelijk, heel anders als in Nederland. We gingen onderaan de berg met een bus omhoog, en vanaf het hoogste punt zijn we naar beneden gelopen, langs alle opgravingen en alle werkende archeologen. Deze wandeling duurde ongeveer 2,5 uur (incl. een verkeerde route...).
Eenmaal weer op de camping dacht John dat hij een brandlucht rook, maar nee hoor, het was de pizzaoven die al aan stond! Peter en Annemieke maakten pizza’s voor ons en de andere gasten. Ze waren heerlijk, en ongelofelijk hoe dat in zijn werk gaat! De oven was wel 400 graden, en de pizza’s waren na 2 minuten al klaar! We waren tonnetjerond toen we naar ons tenthuisje liepen!
Op vrijdag zijn we naar Avallon en Vézelay gegaan. Avellon is een grote stad, met
oude Romeinse invloeden en veel kleine winkeltjes. Vézelay is een dorpje tegen een
berg aan gebouwd. De basiliek is het hoogste punt van het dorpje en een van de beginpunten
van de pelgrims-
Op zaterdag hebben lekker niks gedaan en zijn de camping alleen maar afgeweest om croissantjes te halen!
Op zaterdag hebben we weer even een rustdagje gehad, en lekker helemaal niets gedaan.
Op zondag, de laatste dag, hebben we een flinke wandeling gemaakt bij Montreuillon. Het was weer heel mooi, maar ook heel warm. Gelukkig kwamen we langs een meertje waar de honden even konden zwemmen en wij onze boterhammen op aten. De wandeling was erg heuvelachtig, dus af en toe even klimmen. Eenmaal weer aangekomen in het dorpje hebben we wat gedronken en zijn we weer naar de camping gegaan. Daar wachtte ons “laatste avondmaal”, want de volgende morgen zouden we weer naar huis gaan. Het was een barbecue bij het restraurant, en we hebben weer genoten van al het lekkers!
De volgende dag hebben we eerst rustig ontbeten en toen de auto ingepakt en het tenthuisje schoongemaakt. Afscheid genomen van de campingeigenaren en onze kampeerbuurtjes, en op naar Gorinchem! Om 19.45 kwamen we thuis aan waar mijn moeder al op ons wachtte met een heerlijke stoofpot.
Eerst Mien het paard en de geiten begroet natuurlijk, en toen moe maar voldaan neergeploft. De honden waren blij dat ze weer thuis waren, en ook dat ze eindelijk Piet de poes weer zagen.
Het was een hele fijne vakantie, we hebben enorm genoten! De honden hebben de tijd van hun leven gehad, de Fransen zijn heel leuk tegen ze, en we hadden weer veel bekijks. De Morvan is een prachtig gebied, vol weitjes met koeien en heggen en houtwallen.
We komen er zéker nog een keer terug.